06/10/2026

Short stay verhuur van woonruimte: wanneer is tijdelijk écht tijdelijk?

Een gemeubileerde woning voor enkele weken of maanden verhuren aan bijvoorbeeld een expat, arbeidsmigrant of internationale student wordt in de praktijk al snel aangeduid als short stay. Juridisch is die benaming echter niet doorslaggevend. Een contract “short stay” noemen, betekent niet automatisch dat de huurder geen huur- en huurprijsbescherming heeft.

Wat is short stay juridisch?

De wet kent geen afzonderlijke contractvorm die “short stay” heet. Wel bepaalt artikel 7:232 lid 2 BW dat de wettelijke regels voor huur van woonruimte niet van toepassing zijn wanneer sprake is van gebruik van woonruimte dat naar zijn aard slechts van korte duur is.

Deze uitzondering wordt in de rechtspraak terughoudend toegepast. Het moet daadwerkelijk gaan om een verblijf dat naar zijn aard tijdelijk is. Klassieke voorbeelden zijn hotel- en vakantieverblijf en bepaalde vormen van tijdelijke wisselruimte.

Geen huurbescherming en geen maximale huurprijs

Wanneer daadwerkelijk sprake is van short stay in de zin van artikel 7:232 lid 2 BW, heeft de huurder geen reguliere huurbescherming en geldt ook geen maximale huurprijs op basis van het woningwaarderingsstelsel. Juist daarom is de vraag of daadwerkelijk sprake is van short stay juridisch van groot belang.

Niet alleen de duur van het contract is bepalend

Of sprake is van gebruik “naar zijn aard van korte duur”, hangt af van alle omstandigheden van het geval. Daarbij kan onder meer worden gekeken naar:

• De aard van het gebruik: de duur van de huurovereenkomst en de aangeboden services;
• De aard van de woning: het pand en enige afspraken met bijvoorbeeld onderwijsinstellingen;
• De bedoeling van partijen omtrent de huurovereenkomst;
• De hoedanigheid van de huurder;
• De onderlinge samenhang van de criteria

Alleen in het contract opnemen dat sprake is van “short stay” is dus niet voldoende. Ook het feit dat een woning gemeubileerd wordt verhuurd of dat de huurder een expat, arbeidsmigrant of internationale student is, betekent niet automatisch dat sprake is van short stay.

Wat als short stay eigenlijk gewone huur is?

Voor een verhuurder kan een onjuiste kwalificatie grote gevolgen hebben. Oordeelt de rechter dat geen sprake is van gebruik dat naar zijn aard slechts van korte duur is, dan heeft de huurder in beginsel gewoon recht op huur- en huurprijsbescherming.

Een verhuurder kan daardoor worden geconfronteerd met een huurder die na afloop van de afgesproken periode in de woning mag blijven. Ook kan blijken dat de overeengekomen huurprijs hoger is dan wettelijk is toegestaan en kan de huurder te veel betaalde huur terugvorderen.

Short stay en tijdelijke verhuur zijn niet hetzelfde

Short stay moet worden onderscheiden van een tijdelijke huurovereenkomst voor woonruimte. Bij echte short stay gaat het om gebruik dat naar zijn aard slechts van korte duur is en gelden de reguliere huur- en huurprijsbescherming voor woonruimte niet. Bij een tijdelijke huurovereenkomst is juist wél sprake van reguliere huur van woonruimte en gelden de wettelijke regels voor huurdersbescherming.

Oneigenlijk gebruik van short stay-contracten

Sinds de inwerkingtreding van de Wet vaste huurcontracten op 1 juli 2024 is een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd weer de norm. De voorheen algemeen toegestane tijdelijke huurovereenkomst van maximaal twee jaar voor zelfstandige woonruimte is afgeschaft.

In de praktijk worden echter short stay-contracten aangeboden om toch voor bepaalde tijd te kunnen verhuren zonder huur- en huurprijsbescherming. Dit speelt onder meer bij arbeidsmigranten en internationale studenten. In werkelijkheid kan dan sprake zijn van reguliere verhuur van woonruimte, waarbij de huurder wél recht heeft op bescherming.

Ook de overheid heeft geconstateerd dat short stay-contracten worden gebruikt voor langduriger verhuur met als doel het uitsluiten van huur- en huurprijsbescherming voor de huurder. De overheid vindt dit onwenselijk en wil daarom het toepassingsbereik van deze uitzondering duidelijker begrenzen.

Wetsvoorstel om oneigenlijk gebruik van short stay in te perken

In het wetsvoorstel Passende huurcontracten wordt voorgesteld om verhuur “naar zijn aard van korte duur” wettelijk te beperken tot maximaal 30 nachten. Daarmee wil de wetgever voorkomen dat short stay wordt gebruikt voor huurders die eigenlijk recht hebben op normale huur- en huurprijsbescherming. Het voorstel richt zich daarbij in het bijzonder op de positie van onder andere (internationale) studenten, expats en arbeidsmigranten.

Let op: de grens van 30 nachten is op dit moment nog geen geldend recht. De internetconsultatie over het wetsvoorstel is op 28 augustus 2026 gesloten. Lees hier ook ons artikel over de voorgenomen wetswijziging.

Short stay? Laat de overeenkomst vooraf beoordelen

Wilt u woonruimte voor korte tijd verhuren? Ga er dan niet zonder meer vanuit dat een short stay-contract juridisch ook als short stay wordt aangemerkt. De inhoud van de overeenkomst én de feitelijke omstandigheden zijn bepalend.

Een verkeerde keuze voor de contractvorm kan tot gevolg hebben dat een huurder alsnog recht heeft op huur- en huurprijsbescherming.

Brugrecht advocaten adviseert verhuurders, vastgoedbeleggers en huurders over short stay, tijdelijke verhuur en huurovereenkomsten voor woonruimte.

Heeft u vragen over short stay of wilt u een huurovereenkomst laten beoordelen of opstellen? Neem dan contact op met een van onze huurrechtspecialisten.

Voor meer informatie en juridische bijstand kunt u contact opnemen met Brugrecht advocaten via 070-326 328 1 of info@brugrecht.nl.

Dit artikel is actueel op de datum van publicatie. Vanwege de voortdurende ontwikkeling van het recht kan de inhoud op een later moment niet meer volledig actueel zijn.